Fotograf karesi Afganistan'dan.Futbolun en saf halini gösteren bir kare.Çoğumuz çocukluğumuzda mahalle aralarında oynadığımız futbolu özler olduk.Mahalle aralarında oynanan futbolun tartışmaları kavgaları bir başka güzeldi.Şimdi yapılan tartışmalar bir çıkar için yapılıyor.Futbolun o en güzel anları top taşın üstünden gitti yada bel üstüydü gol sayılmaz tartışmalarıydı.Bu atışmalar daha da ilerlediğinde mahallenin abilerinden biri çıkar ve duruma el koyardı.Kimsede ses çıkarmazdı.Akşam saatleri yaklaştıkça her camdan , her kapıdan bir ses 'geç oldu hadi artık eve'...
İnsan bazen o günleri özlüyor.Şimdi tribünlerden , televizyon ekranlarından takip ettiğimiz futbolu böyle çirkinlikler içinde görmek bir futbol sever olarak bizleri üzüyor.Futbolun içinde olması gereken romantizim , sadelik ve saflık ne yazık ki artık günümüzde yok.Endüstri haline gelen futbol artık o eski günlerde ki gibi bir eğlence , bir spor aracı değil ne yazık ki..
Dönemin en popüler futbolcuları olurduk.Metin , Ali , Feyyaz , Tanju , Rıdvan olurduk.O zamanlar vakit kaybı olarak görülürdü futbol oynamak.Aileler çocuklarını futbol oynamasına kızardı.Ama şimdi aileler bile değişti.Artık belli yaşa gelen her çocuk babasının elinden tutup doğru bir takımın alt yapı seçmelerine yada yaz kurslarına gönderiliyor.Aileler artık futbolu bir spordan daha çok bir gelecek kurtarma olrak görüyor.Daha çocuk yaşta bu mantalite ile futbola başlayan çocuklar günümüzde ise milyon dolarların içinde , büyük şehirlerin cazibesi içinde kaybolup gidiyor.
